wykonywała swoją robotę. W trudnych chwilach Luke cieszył się, że miał ją

- Nie. Alli zgodziła się, Ŝe do powrotu pani Tucker będzie opiekować się
Złamali zasadę poprawności zawodowej, jaką zamierzali stosować. Ale Mark
- Mamo? - zaczęła łagodnie, żeby jej nie spłoszyć.
- Ależ, ciociu Heleno! - krzyknęła Arabella. - Nie należy im teraz przeszkadzać.
zegarek. Czekała go miła perspektywa spędzenia czasu z Alli. Bo wspominał wciąŜ
uszach i nic poza tym nie docierało do mnie. Ofiarował mi wisiorek w kształcie serca
Z początkiem drugiego roku dzielna wdowa (odziana już w olśniewający strój w kolorze lawendowym i perłowym) robiła wszystko, aby zdobyć względy niejakiego Aldermana Henry’ego Bakera, znanego powszechnie wroga kobiet. Owładnięta nową pasją, wzięła sobie za punkt honoru zaciągnięcie go do ołtarza, przekonana, że to dla niego najlepsze wyjście. Realizacja tego celu zajęła ją całkowicie i Clemency mogła bez przeszkód poświęcać się swoim zainteresowaniom - spędzała czas na lekturze ulubionych książek i odwiedzała przyjaciół. Alderman Baker od pięć¬dziesięciu lat cieszył się stanem kawalerskim i jego awersja do małżeństwa była już przysłowiowa. Zakładano się nawet, co zwycięży - mizantropia Bakera czy zacięty upór wdowy. Gdyby Clemency o tym wiedziała, bez wahania postawiłaby na matkę. Jej nieustępliwość i żelazna wola, by za wszelką cenę dopiąć swego, niejednokrotnie w przeszłości obezwład¬niały zarówno Clemency, jak i jej ojca. Nagle, przez przypadek bądź też zrządzenie losu, Alderman Baker zmarł na apopleksję i pani Hastings-Winborough ponownie skupiła swą uwagę na córce.
R S
stanem konta bankowego. Na razie zamierza skoncentrować
- To koniec - oświadczyła, odkładając książkę na półkę. -
Pytanie Marka wyrwało ją z zamyślenia. Spojrzała na niego i zapytała:
pojechała na cmentarz, położyć kwiaty na grobie Chada, a nie
zostawić za sobą przeszłość i zająć się przyszłością. Och,
Postanowiła być ostrożniejsza i wspominała z nadzieją słowa kuzynki Anne, że nie spotkają się już z nikim z rodziny rodu Candover.

był całkowicie bezbronny i bezsilny, zdany na łaskę innych. Quincy powi¬

- Tak, Jake. Zdaniem Christine powinien iść ze mną męŜczyzna, bo
zechce. On mógł to traktować jako akt zwierzęcy, rozkosz, niekontrolowane
miasto dające mieszkańcom perspektywy na przyszłość. Zawrze tam nowe przyjaźnie i

Zanim aresztują jej matkę. Zanim wybuchnie skandal i w mediach rozpęta się piekło. Glorii na moment stanęło serce, by zaraz uderzyć ze zdwojoną siłą.

Uśmiechnął się smutno.
- Carl Mitz - mruknął Quincy.
Jako skazany na śmierć Sanchez siedział w więzieniu San Quentin w celi

w głównej alejce. Gdy chowali Chada, było równie parno jak

uszu. Damy sobie radę.
– Nie do końca. Przez część czasu był z nim Shep. Twierdzi, że dotarł do szkoły tuż po
- Inteligencja emocjonalna - powtórzyła Glenda, wywracając oczami.